Συνέντευξη/Πάσιφικ Άιρλιν

Συνένταυξη

Πάσιφικ Άιρλιν

Α’ έπος

Το ακόλουθο άρθρο, είναι ένα καινούργιο είδος άρθρου (το δεύτερο στη σειρά), στο οποίο υποθέτω πώς θα ήταν αν έπαιρνα συνέντευξη από διάφορους χαρακτήρες του βιβλίου του εντεκάχρονου ΦΖΜ, “Φανίστικη Μυθολογία“, και σίγουρα, δε θα ξεμείνω τώρα κοντά!

Σήμερα λοιπόν, θα πάρουμε συνέντευξη από τον διαβόητο μάγο Πάσιφικ Άιρλιν, αλλά ας σας θυμίσω ποιος είναι αυτός η άγνωστος…

Ο Πάσιφικ Άιρλιν, είναι χαρακτήρας του βιβλίου του ΦΖΜ, “Φανίστικη Μυθολογία“.

Δεν ήταν μάγος, μέχρι να τον βρει ο ΦΖΜ, στο κάστρο του Ανώνυμου.

Έμεινε με τον ΦΖΜ, ως το τέλος, μέχρι που ο Εφιαλοβγάλτης τον έκανε σκόνη. Κυριολεκτικά. Τον έκανε μερικώς αθάνατο ο ΦΖΜ (μαγεία και αθανασία). Δεν ήταν πραγματικός εχθρός της Μοργκανάνας, παρόλα αυτά τον ένοιαζε. Γι’ αυτό και πολλοί θεωρούν πως την είχε ερωτευθεί. (Να το θυμάστε αυτό.)

Από τους πιο μυστήριους, αλλά και πιο αστείους χαρακτήρες, ο Πάσιφικ Άιρλιν, έδωσε μία άλλη οπτική στον πόλεμο και την προδοσία, που ο Εφιαλοβγάλτης δημιούργησε.

Ποια η γνώμη σας γι’ αυτόν τον χαρακτήρα; Γράψτε μου στα σχόλια.

__________

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν. Δ.=Δημοσιογράφος, κ’ Π.=Πάσιφικ Άιρλιν:

Δ.: Καλησπέρα σας, κύριε Άιρλιν. Μιλάω στον ενικό;

Π.: Εννοείται. Μπορείς να με φωνάζεις απλώς Πάσιφικ.

Δ.: Βλέπετε, χαίρομαι που σας έχω εδώ, διότι είναι η πρώτη μου φορά που παίρνω συνέντευξη από κάποιον μάγο. Κάποιος συνάδελφός μου, πήρε επίσης συνέντευξη από την κυρία Μοργκανάνα.

Π.: Α, ναι; Και πώς πήγε;

Δ.: Τον σκότωσε…

Π.: Ήταν προσωπικές οι ερωτήσεις που της έθετε;

Δ.: Λοιπόν, διασώθηκε αυτό το χαρτί από τη συνέντευξη.

Π.: Ναι, καταλαβαίνω… Λοιπόν, σας εύχομαι να μην έχετε την ίδια τύχη μ’ εμένα…

Δ.: …

Π.: Αστειέυομαι! Το πίστεψες!

Δ.: Χα, χα! Ναι, ξέραμε πως είστε πλακατζής κύριε Πάσιφικ.

Π.: Σε παρακαλώ, να μες λες σκέτο Πάσιφικ.

Δ.: Πολύ καλά, Πάσιφικ. Να ξεκινήσουμε με την πρώτη ερώτηση;

Π.: Φυσικά.

Δ.: Χαίρομαι. Λοιπόν, πείτε μας, θεωρείτε πως έπραξε σωστά και σας έκανε μάγο ο ΦΖΜ;

Π.: Αν έκανε σωστά λέει; Δες με! Είμαι σταρ! Μου παίρνεις μέχρι και συνέντευξη!

Δ.: Δεν το είχα σκεφτεί αυτό… Πολύ σωστά, ναι, χα, χα. Επόμενη ερώτηση, υπήρχε όντως δεσμός μεταξύ σας και της κυρίας Μοργκανάνας;

Π.: Μου είχε πει να μην το πω, οπότε δε θα σας πω πως όντως υπήρχε.

Δ.: Μα… Μόλις το είπατε…

Π.: Πρώτον, μίλα μου στον ενικό. Δεύτερον, αστειεύομαι! Το πίστεψες! Χα, χα!

Δ.: Λοιπόν… Τί ισχύει; Ακούγονται πολλές φήμες, και οι αναγνώστες σίγουρα είναι με κομμένη την ανάσα να μάθουν.

Π.: Ξέρεις τί λέτε εσείς οι άνθρωποι; Κάθε πράγμα στον καιρό του, και τον Αύγουστο ο Κολιός!

Δ.: Ναι, όμως στη βράση κολλάει το σίδερο!

Π.: Κάλλιο αργά, παρά ποτέ, φίλε μου.

Δ.: Λοιπόν, το παραδέχομαι, ξέρετε πιο πολλές παροιμίες από εμένα! Με κερδίσατε!

Π.: Γι’ αυτό έγινες δημοσιογράφος, κι όχι φιλόλογος!

Δ.: Ε…

Π.: Αστειέυομαι! Το πίστεψες! Κι επίσης, να μου μιλάς στον ενικό.

Δ.: Ναι, αστειεύεσαι, πολύ σωστά…

Π.: Μα… Καθόλου αίσθηση του χιούμορ εδώ πέρα; Είστε πάντα τόσο ξενέρωτοι οι άνθρωποι; Αν σας απαντήσω στην ερώτηση που μου θέσατε, θα ανεβάσετε λίγο το κλίμα επιτέλους, ή θα αποκοιμηθούμε εδώ πέρα;

Δ.: Εννοείτε, κύριε… Θέλω να πω Πάσιφικ.

Π.: Έτσι μπράβο… Λοιπόν… Αστειευόμουν! Το πίστεψες, χα, χα!

Δ.: …

Π.: Μπορείται να βρείτε ό,τι θέλετε εδώ: https://fanisticalmythology.gr/diagramma-vasiko-geneologiko-dendro/.

Δ.: Σας ευχαρι… Σε ευχαριστούμε, Πάσιφικ. Να προσωρήσουμε στην τρίτη και τελευταία ερώτηση;

Π.: Μην τα ρωτάς αυτά.

Δ.: Ωραία, η ερώτηση είναι… Εμ… Πού είναι οι κάρτες μου, ρε παιδιά;

Κάμερα-Μαν: Πού να ξέρω; Εγώ απλώς τραβούσα!

Δ.: Πού πήγε ο σκηνοθέτης;

Κ.-Μ.: Πήγε να πάρει καφέ.

Δ.: Άκυρο, τις βρήκα! Καθόμουν επάνω τους!

Π.: Πάμε, είμαι έτοιμος.

Δ.: Ωχ…

Π.: Τί έγινε; Ρώτα, δε θα πω κάτι πολύ κακό.

Δ.: Πού… Ποιος το έγραψε αυτό;

Π.: Δε θα παρεξηγήσω!

Δ.: Να θυμάστε, δεν το έγραψα εγώ…

Π.: Πες!

Δ.: Πού βρίσκεται την όρεξη γι’ αστεία;

Π.: Τί είπες ανόητε θνητέ; Πώς τολμάς να κατακρίνεις τον τρόπο που μιλάω; Είσαι ένα σκουλήκι!

Δ.: Σας παρακαλώ, μη με σκοτώσετε!

Π.: Ατειευόμουν! Το πίστεψες, χα, χα!

Δ.: Α, ναι… Σωστά… Χα, χα…

Π.: Λοιπόν, η αλήθεια είναι πως… Ο πατέρας μου, δεν είναι ο ΦΖΜ. Είχα και μητέρα. Η μητέρα μου δολοφονήθηκε από τον πατέρα μου, ο οποίος με βασάνιζε κάθε ημέρα… Μίαν ημέρα, αποφάσισα και σκότωσα τον πατέρα μου, κι έφυγα για τα ξένα, όπου έγινε υπηρέτης ενός βασιλιά. Τώρα είμαι μάγος, όμως, όταν βρηκα την Μοργκανάνα, και αποκτήσαμε τρία παιδιά, αυτή τα δολοφόνησε όλα. Εγώ, με μίσος, τη σκότωσα, και αυτή έφτιαξε πριν πεθάνει μία οφθαλμαπάτη του εαυτού της…

Δ.: Λυπάμαι πολύ… Και θέλετε να πνίξετε αυτές τις σκέψεις με τα αστεία ε;

Π.: Ναι, μόνο που…

Δ.: Μόνο που τί; Πες μου.

Π.: Αστειευόμουν! Το πίστεψες! Χα, χα!

Δ.: Ως εδώ! Παραιτούμαι!

__________

Κανείς δεν είδε τον δημοσιογράφο από τότε…

__________

Μην ξεχάσετε να μου γράψετε στα σχόλια τη γνώμη σας, και ποιος θα ήταν ο επόμενος χαρακτήρας, που θα θέλατε να τον ρωτήσετε, καθώς και τί ερωτήσεις θα του κάνατε!